Reizen, wagenbouwen en een grote liefde voor Corso
Reizen, wagenbouwen en een grote liefde voor Corso: maak kennis met de nieuwe Dahliakoningin van 2026, Sam de Lange.
Voorafgaand aan de Ontwerp Expo mochten we de Dahliakoningin voor het eerst interviewen. Met een grote lach en een gezonde dosis nuchterheid reageert Sam de Lange (25) op het moment dat ze hoort dat zij de nieuwe Dahliakoningin is. Echt geloven kan ze het eerst niet.
Wanneer wist je dat je het was geworden?
“Diezelfde avond al. Ze belden mij om te vertellen dat ik het geworden was, maar ik moest eigenlijk vooral heel hard lachen. Ik dacht echt: dit klopt niet. Ik heb nog meerdere keren gevraagd of ze het wel zeker wisten.”
“En zij moesten ook lachen, het was gewoon heel ontspannen. Maar daarna dacht ik wel: oh shit… nu is het echt. Maar ook meteen: dit is wel echt heel leuk.”
Voor de mensen die jou nog niet kennen, kun je iets over jezelf vertellen?
“Ik ben Sam de Lange, 25 jaar, geboren en getogen in Vollenhove. Ik woon nu over de brug in Emmeloord, maar ik ben en blijf gewoon een Venose, hoor!”
“Ik werk in Kampen als begeleider op een dagbehandelingscentrum voor kinderen met een verstandelijke beperking. Verder ben ik best actief, ik sport graag, ga graag op reis… Ik ben net terug van een rondreis door Vietnam. Daar heb ik ook mijn aanmeldingsfilmpje opgenomen,” vertelt ze lachend. “Het ontdekken van nieuwe landen en culturen vind ik echt fantastisch, dus reizen is echt een grote hobby.”
“Daarnaast is koken en bakken sinds kort een nieuwe passie. Vooral om te koken voor vrienden en familie, dat vind ik echt leuk.”
Als echte Venose ben je eigenlijk met Corso Vollenhove opgegroeid. Hoe is dat bij jou gegaan?
“Ja, ik ben natuurlijk geboren in Vollenhove, dus ik weet eigenlijk niet beter dan dat Corso er gewoon is. Elke laatste zaterdag van augustus, dat hoort er gewoon bij. Vroeger liep ik ook mee met het Jeugdcorso op de basisschool. Daar heb ik echt hele leuke herinneringen aan.”
Ben je zelf ook lid van een wagenbouwgroep?
“Ja! Ik ben al jaren actief bij Venomenaal, weet je wel, die met die oranje shirtjes.”
“Ik ben overal voor in te zetten… nou ja, dat is niet helemaal waar,” lacht ze. “Voor het lassen moet je mij niet vragen. Ik ben niet zo handig.”
“Wat ik wel doe is de sponsoring. Samen met een vriendin organiseren we bijvoorbeeld een verloting op de donderdagavond, voor alle mensen die helpen met het prikken van de bloemen. Zo zorgen we voor een gezellige avond.”
“Daarnaast hou ik me ook bezig met kleinkunst. Dat is een beetje het priegelwerk waar niet iedereen op zit te wachten. Maar met een groepje meiden is dat juist hartstikke leuk.”
Speelde Corso thuis ook al een grote rol?
“Mijn vader was altijd heel betrokken bij de V.V.V.V., de organisatie. Daardoor heb ik niet alleen de kant van het wagenbouwen gezien, maar ook hoe alles eromheen werkt. Dat heeft er denk ik wel voor gezorgd dat ik er nog meer bij betrokken ben geraakt.”
Wat leuk Sam! Wat maakte dat je je opgaf als Dahliakoningin?
“Groepsdruk,” zegt ze lachend. “Nee hoor. Maar ik kreeg het wel vaak te horen: is dat niet iets voor jou? Toen ben ik erover na gaan denken.”
Toch verwacht ze dat het voor veel mensen als een verrassing komt.
“Ik denk dat bijna niemand dit van mij verwacht. En juist dat vind ik leuk. Iets doen wat mensen niet verwachten en Corso eens op een andere manier beleven.”
Waar kijk je het meest naar uit?
“Om het Corso te openen op zo’n mooie auto, dat lijkt me geweldig, maar eigenlijk kijk ik het meest uit naar de rondgang op donderdagavond. Dan is het bijna zaterdag, iedereen zit een beetje in de stress, maar ook vol energie. En dan kun je iedereen nog even aanmoedigen. Dat lijkt me echt heel leuk.”
Dat betekent wel dat ze haar eigen sponsoravond bij Venomenaal moet missen.
“Dat is wel jammer ja. Maar goed… volgend jaar is er weer één.”
Het openen van het Corso is natuurlijk wel een belangrijke taak. Heb je al nagedacht over je jurk?
“Ja, wel een beetje. Ik kan niet alle kleuren hebben, omdat ik rood haar heb. Dus het wordt waarschijnlijk blauw of groen. Ik weet het nog niet zeker, maar ik neig nu naar blauw.”
Maar uiteindelijk draait het natuurlijk om meer dan alleen de buitenkant… Als je het in één gevoel moet vangen, wat is Corso voor jou?
“De leukste tijd van het jaar,” zegt ze zonder twijfel.
“Voor mij is het Corso echt het samen ergens naartoe werken. Keihard bouwen, hard werken en dan uiteindelijk iets neerzetten waar je trots op bent.”
“En daarna met z’n allen feestvieren. Vooral de zondag. Die combinatie van gezelligheid, hard werken en uiteindelijk genieten… dat maakt het zo mooi.”
Dat ga je dit jaar natuurlijk allemaal anders beleven. Welke Dahliakoningin-taak kijk je nog meer naar uit?
“Mijn eerste officiële moment wordt het Pinksterrijden, dus daar kijk ik nu het meest naar uit. Ik heb daar vroeger zelf ook aan meegedaan, dus dat maakt het wel speciaal. Ik heb er zelfs nog foto’s van.”
En dan is er natuurlijk nog de Dahliaprinsesverkiezing. Hoe vind je dat?
“Daar heb ik echt zoveel zin in. Dat is gewoon een meisjesdroom. Ik ben heel benieuwd wie er naast mij komt te staan. Dat je dat samen beleeft, lijkt me echt heel bijzonder.”
Heb je vroeger ook meegedaan aan de Dahliaprinsesverkiezingen?
“Nee, dat durfde ik toen echt niet hoor! Die meiden die meedoen zijn echt stoer. Maar ja… ik had ook nooit verwacht dat ik dit zou doen en Dahliakoningin zou worden,” zegt ze lachend.
Je komt natuurlijk best veel mensen tegen als je reist. Wat zeg jij tegen mensen die niet weten wat Corso is?
“Nou, dat klopt. Ik spreek best veel mensen op reis en dan vragen ze weleens: wat is iets typisch Nederlands? Dan noem ik vaak Corso. Het is niet per se typisch Nederlands, maar wel waar ik vandaan kom,” vertelt Sam.
“Ik vind het heel moeilijk om in woorden uit te leggen, dus ik begin dan altijd met een foto. Want als ik het moet uitleggen, dan kijken ze me echt aan van: waar heb jij het over?”
“Maar als ik een foto laat zien, dan zijn mensen vaak echt onder de indruk. Ze reageren heel verbaasd, met vragen als: Hoe dan? Hoe maak je dit? Wanneer begin je hiermee? En dan leg ik uit hoe lang je bezig bent en hoe het werkt… en dat het daarna ook weer gesloopt wordt,” gaat Sam verder. “Dan zeggen ze echt verbaasd: nee, meen je dat?! En ik moet altijd wel lachen hierom, want wij vinden dit juist heel leuk.”
“Ik heb echt mensen uit andere landen gehad die dan die datum in hun agenda zetten. Van: als ik ooit naar Nederland ga, dan moet ik op die dag komen, want dan is er iets leuks aan de gang.
Dus ja… als mensen dit niet kennen, zeker uit andere landen, dan kunnen ze zich er echt niks bij voorstellen; dan moet je het gewoon laten zien.”
Dat enthousiasme neem je dit jaar mee. Wat wens je voor dit Corsojaar?
“Vooral veel zon,” zegt ze lachend. “Maar zeker ook gezelligheid en natuurlijk weer een hoog niveau. Prachtige wagens en gewoon een leuk jaar. En eigenlijk hoop ik stiekem ook dat Venomenaal het goed doet. We bestaan dit jaar 20 jaar, dus dat maakt het extra speciaal.”
Straks wordt bekendgemaakt dat jij de nieuwe Dahliakoningin bent. Vind je dat spannend?
“Ja, natuurlijk. Ik vind het wel spannend. Mijn ouders weten het, maar verder eigenlijk niemand. Dus ik ben vooral heel benieuwd naar de reacties. Ik denk echt dat niemand het verwacht.”
Afsluitend voegt ze nog toe: “Maar, ik heb er vooral veel zin in. Dit is wel echt het begin van het Corsoseizoen. En dit jaar gaat heel speciaal zijn voor mij.”
Eén ding is zeker: Sam heeft er zin in. En met haar enthousiasme en betrokkenheid belooft het een prachtig Corsojaar te worden!
